Zaplute karły reakcji

Od dłuższego już czasu chciałem napisać coś o problematyce wychowania dzieci, także w kwestii oceny bajek animowanych pod kątem poprawności prezentowanego w nich przekazu ideologicznego. Jeśli ktoś w tym momencie się zaśmiał, jest durniem - otóż bajki niosą ze sobą przekaz ideologiczny w dawce silniejszej, niż sejmowe wystąpienia naszych ukochanych polityków :) Choć to niezbyt trudne, zważywszy na to, że sejmowe wystąpienia zwykle nie niosą żadnego przekazu.

Szanowni Panowie, szanowane Panie z xportalu i falangi.

Konserwatysta to ekonomiczny dyletant - stwierdził Wilhelm Röpke w swojej ultrakonserwatywnej książce "Jenseits von Angebot und Nachfrage". Czemu tak jest? I chociaż ciężko nazywać dzisiejszych chrześcijańskich demokratów konserwatystami, to dla ich świętego spokoju zostawimy tę kwestię. Dużo ważniejsza jest kwestia, dlaczego dzisiejszy „konserwatysta” cofa się przed lewicowym postępem na każdym froncie, a największa klęska i niesamodzielność wobec lewicowych kompetencji jest widziana na polu ekonomicznych dyskusji i propozycji.

UWAGA: poniższy tekst zabija wszystkich korwinistów w promieniu 10 metrów od monitora.

Kelthuzik, libertariańska dziołcha lubująca się w talmudycznej szkole ekonomii (zwanej dla niepoznaki: austriacką), wystosował do mnie kolejną polemikę. A ja, że mam za dużo czasu w państwie opiekuńczym (jeszcze niewojującym) postanowiłem mu odpisać.

Zabawny jest ten świat, kiedy patrzy się okularami cynika. Otóż na Zachodzie chodzą coraz żwawiej słuchy o deficycie demokracji, tymczasem w naszym Bantustanie tubylcy wzdychają do "standardów zachodniej demokracji" jak pies do kiełbasy. Pomieszanie z poplątaniem. Czyżby tubylcy chcieli deficytu? A może demokracji po prostu (już) nie ma?

Sokrates podkreślał rolę pobudzania krytycyzmu w rozwoju demokracji. Dobry obywatel wciela się w rolę muchy, siadającej na zadzie krnąbrnej demokratycznej kobyły, aby pobudzić ją do działania. Zły chce wyssać z tego zada jak najwięcej krwi.